چرا نه در پی عزم دیار خود باشم ۳۳۷

درباره این اپیزود

غزل نمره ۳۳۷

مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن

چرا نه در پی عزم ديار خود باشم؟

چرا نه خاک سر کوی يار خود باشم؟

غم غريبي و غربت چو بر نمی‌تابم

به شهر خود روم و شهريار خود باشم

ز محرمان سراپرده‌ی وصال شوم

ز بندگان خداوندگار خود باشم

چو کار عمر نه پيداست باری آن اولی

که روز واقعه پيش نگار خود باشم

ز دست بخت گران‌خواب و کار بی‌سامان

گرم بود گله‌ای رازدار خود باشم

هميشه پيشه‌ی من عاشقی و رندی بود

دگر بکوشم و مشغول کار خود باشم

مگر که لطف ازل رهنمون شود حافظ

وگرنه تا به ابد شرمسار خود باشم